Mor Saçlı Dünya

Ritim---lay lay lay--şeklinde vücut sekmesiydi burnunu yiyeceği ekmeği almaya giderken.Kafasının üstünde bi kitapla dolaştı hep,kitabın içindekiler beynine aktı.Kitap boş kaldı.Dolmalıydı,dolma kokusu sararken nemli apartmanı.Şerli cümleleri sevmemesinin sebebi ikişerli çıkmasıydı belkide merdivenleri.13 ü elde edemezdi böylece.Sayı saymayı bilmezken,sayışmaları ezbere biliyordu.Ezber o koku gibiydi,insan kokusu.İstemsiz yerleşiyordu zihnine.Gitmiyordu,kalıyordu,erteleniyordu sadece. Anladı mı diye düşünmüyordu,anlatırken.Acıtıyordu.Yetiyordu bu.Harf harf okunuyordu,anlamsız; a n l a m s ı z..Kodlama da değildi,oyun hiç değildi.Sadece ötekiydi.. Çıkmaz bi sokak ayna gibiydi.Tuz-buz..Buz erirdi tuz çözünürdü.Görünen görünmeyen olurdu.Olmadı,olamadı..Utanmadan kızıla büründü morluklar..Mor saçlı kız hiçliğe sarılacak yine,yalnız kalmak isteyecek hiç ölmeyecek,öldürmeyecek,istemeyecek.Uyku tulumundan çekilen rüyalar sabaha karşı kurusa da o kurmayacak..