Neredesin Sen Aslında Her Yerdesin

Uzaklara bakıp iç çekiyorum, doğmaktan yılmış güneşe inat hala bir ümitle. Gözüm, yılların vaktini ölçen kol saatime takılıyor. Saat 10.05. Hafif bir meltem eşliğinde dans ediyor saçlarım. Narin kuş cıvıltılarının sesi ruhumu okşuyor, sanki cennette yalın ayak dolaşıyor gibiyim. Bu günde papatyalar selamlıyor beni. Herkesin sevgi uğruna yapraklarını koparttığı papatyalar. Çatlak kaldırımların arasından açan çiçeklerin azminden ve umudundan istiyorum, her sabah kokusuyla içimi ferahlatan kekik çayımı içerken. Benim dünyamda güneş yıldızlara olan saygısından batar, gökyüzümde ışık hiç eksik olmaz. Bir de göç eden güvercinler. Gözlerim en değerli varlığımı arıyor. Bir Neşet Ertaş türküsü çınlıyor kulaklarımda. Neredesin sen? Aslında her yerdesin, hep benimlesin. Sana hasret kollarımın özlemini gidermek istiyorum. Birkaç adımdan hanemdeyim ve sen işte oradasın. Büyük bir coşkuyla kucaklıyorum seni yalnızlığım. Sımsıkı sarılıyorum sana. Seni sarmalamaz isem günlerim güzel geçmiyor. Çünkü insanları tanıdıkça yalnızlık güzelleşiyor.