Öğrendim

Bir bıldırcın dolaşıyordu gökyüzünü yırtarak. Yürüyordum İstiklal caddesinde, bir insan seli akıyordu. 'Közde bıldırcın çevirme' yazıyordu bir lokanta camında. Uçmamayı öğrendim.

Balıklar yüzüyordu sığ sularda , derin sularda. Akvaryumlara bakıyordum , kayboluyordum sanki. İstavrit var , hamsi var diye bağırıyordu sokakta bir ses. Yüzmemeyi öğrendim.

Derste güldüm diye kızdı öğretmenim, Gülmemeyi öğrendim.

Büyüklerin yanında konuşulmazdı, Konuşmamayı öğrendim.

'Erkekler ağlamaz' dı , ağlamamayı öğrendim.

Komşu kızına bakılmazdı, Sınıf arkadaşına yanılmazdı, Mahallede 'namus meselesi'ydi. Bakmamayı öğrendim.

Yürüyordu kalabalıklar, Ve de bağırarak. İnsanlara güzel günler getirmek için. Yeşili , denizi , hayvanları korumak için.

Bir ihtiyar dileniyordu kaldırımda. Bir adam üşüyordu yağmurda. Korktu bir kedi yavrusu. Sindi bir köşeye köpek , havlamaya mecali yoktu. Pankart sopaları ağaçlardan yapılmıştı. İşleri bitince denize atıldılar. Yürümemeyi öğrendim.

Ve bu yüzden öğrenmeyi hiç sevmedim.