Özel Bir İnsana

Benim için çok özel bir insana...

Seni özlüyorum... Gecenin en zifiri anında bile çevreyi aydınlatan günlerimizi özlüyorum, en çok da her gün duyabilmek için çırpındığım sesini... Seni özlüyorum iste... Her kavgamızın sonunda çektiğim sancıları, seni, kaybetme korkusunun yüreğimi bir bıçak gibi kestiği anları bile... Seni özlüyorum, kabul ettim artık bunu. Yüreğimin derinliklerine yerleşmişsin ve düşlerimde iyiye, güzele dair ne varsa, içinde sen varsın, meleklerin kanatlarında geliyorsun sen bana her gün martıların gözlerinde... Bir papatya demetinin uğurböceği oluyorsun. Yüreğime işlemişim seni bir ağ gibi ince düğümlerle. Çözülemezsin, çözmem seni. Oradasın, orada kalmalısın. Çünkü bir tek sen bu yüreğe yakışırsın. Her gün içimi ısıtan asıl sensin, sıcacık ışıklarınla tüm ruhumu saran, her yeni güne gözümü açar açmaz içime doluştuğun günaydınsın. Seni özlemek dayanılmaz hale geldiğinde bile hiç isyan etmiyorum. İçimdesin ve seni göz yaslarımla akıtmaya kıyamıyorum. Seni özlüyorum çünkü,, seni seviyorum hala... Hem de çok... Soluduğum her nefeste, gittiğim her yerde sende benimle birlikte varsın. O yüzden yalnızlık nedir hiç bilmiyorum. Özgürleşiyor askım, sevdikçe büyüyor, özledikçe yüceliyor. İste en çok bunu özlüyorum. Seni sevmeyi özlüyorum. Sevdikçe özlüyorum, özledikçe seviyorum...