Sakın Aşkım Deme Bir Daha
Sakın aşkım deme bir daha. Sevi yoksa gönül bucağında, aşk neşterdir dilin ucunda. Aşk ah!... Bir tınıdır yürekten dudağa damlayan... Yakışmıyor dudaklarına. Aşkını giyinmiş bir et değilim ben, Yunus gibi görünen. Titriyor yüreğim. Bak, artık secdeye varmıyor abdestsiz cümlelerim. Sakın aşkım deme bir daha... Topladım sevi adına bana sunduğun ne varsa, çarptım istediğim en yüksek sayıyla... Hiççç... Yutan elemandı yüreğin. Çarpılan iki kalp, bir bütünü oluşturmuyorsa, bana aşkım deme bir daha.
Yaşanmıyorsa aşk, altı delik ayakkabılarla, cebimde biriktirdiğim para değil sevdamsa, o da büyüsü bozulmuş bir muskaysa, sakın aşkım deme bir daha. Seninde yoksulluğun yoksunluğum olsun.
Ateşinden uzaklaşmış duman gibi isliyim bu gece. Yüreğinin tamircisiydim. Şimdi elimde çekiç. Masal bitti. Keloğlan da terk etti masal perisini... Bilmecelerde çözüldü bir bir. İçi dolu fıçıcığın içindekiler bitti.
Yüreğimi yüreğine adadığım...
Gözlerini kucakladığım an gitti. Yıldırımların düştüğü kalpte heyecan gitti. Öpüşen dudaklarda kırmızı kan gitti.
Aşkın buğusuyla gönül camına yazdığım adım, silindi gitti. Ademi örten yaprak, Yunusu alan toprak gitti. Hangi vagonunda taşıyacak toprak şimdi, bu günahkâr bedenimi...
Bir kaosun ortasına atılan kördüğümse de ruhumuz Yüreğime doğduğun milat bitti. Aşkın kavimler göçü gibi alarak tüm duygularını, gönlümün Hazar'ından geçince bir çağ bitti. Kara/rmış Denizimin Kuzeyinde yaşayan, en barbar duygularımı yerinden etti. Kayboldu içimde tüm yön duyguları. Elimde tuttuğum pusulam gitti. Hangi yöne girse içimde duygular, çıkmaz bir sokağa çıkıyor tüm yollar...
Bütün yolları kapatan kadın! Senin de bende saklıdır adın. Aşk bitti... Aşkım deme bir daha sakın.
Aşkını en taze topraklar örtsün...