Sarılın Renginize

Hiç ummadığınız bir anda serilir önünüze renkler...Her yer,her şey onun o göz alıcı güzelliğine bürünür.Kamaşır gözleriniz.Ne göz alıcı bir ışıktır o öyle.Aranan,beklenen ve özlenen renginiz/ışığınız/geleceğiniz yahut olmayacaklarınız,imkansızlarınız...

Geçmiş zamanın tüm eklerini,eklentilerini şimdiyle yoğurup çıkınızdaki umutsuzlukarı veda yolcuğu için hazır edersiniz.Kendinizin limanında sahilinden uzaklaşan tüm hüzünlere yalnızsınızdır vedalarınızda.Hayatınızın en mutluluk verici vedasıdır o an.

Biliyorsunuzdur aslında her bitişin yeni başlangıçlara gebe olduğunu.İçinizi bir heyecan kaplar,kuşlar gibi pırpır eder yüreğiniz.Düşlerin en tazeleri konuk olur gece sofralarınıza.Siz mışıl mışıl uyuduğunuz yatakalrınızda bile yemeye devam edersiniz en taze yerinden...Düşler,düşlemeler ve pembeleşmiştir herşey...

Yeni aşık olmuş liseli gençler gibi olursunuz artık.Hayatınızdaki her ilk,her yenilik size bu heyecanı tattırır.Her daim onu yapmak,onu yemek,onu görmek,onu yazmak,onu çizmek,ona koşmak,onu duymak istersiniz.Bağımlılık verici zararlılar halini almaya başlamıştır nitekim.Ve nihayet aynen öyle olmuştur.Ararsınız,beklersiniz,umut edersiniz.Ve çok dakiktir her şey.Hiçbir şey sizi üzmez.Zamanındadır herşey.Herşey yolundadır.

Ta ki bir gün ...Kış mevsimi gelir.Kış erzaklarını evlerinin en uygun yerlerine stok ederler tedbirli insanlar.Rahat geçecek bir kış için verirler tüm yaz.Karıncalar kıskanırdı belki de o insanları görse.Ancak çoğu bu hummalı çalışmada kendinden geçer,feda eder sağlığını zaman zaman.Vücudunun ve ruhunun sesine kulak vermez,veremez.Kış rahatlaığının bedeli ağır olacaktır oysa gelecek günlerde.

Kimileri de vardır ki gününü gün ederler,bu gün yaşar yarını düşünmezler.Bulursa yer bulmazsa dolaşırlar tabiri caizse.Bu insanlar için dünün önemi olmadığı gibi yarının da bir kaygısı olmaz.Gelecek endişesi taşımayan,anlık mutluluklar fazla bile gelen türünü keşfedemediğim fertler...

Bir de zavallılar vardır:Ellerinden gelen tüm çabayı sarfeden,didinen şaşkınlar.Bilirler onları bekleyen zor kışları ve uğraşırlar ama bir yere kadardır güçleri.Onlar kibritçi kızın kibritlerine tutunur,ısınmaya çalışırlar kış gecelerinde.Oysa sonları aynı son,hikâyeleride aynı hikâyedir.Yanmakta olan kibritin büyüsüne kapılıp kanmışlardır bir kere.

Bilirler oysa onun düşlerini ısıttıklarını aslında da çaresizliktir onları bu yola iten.Tıpki sıradanlaşmış hayatlar gibi.Hayatınıza renk katan tün güzellikler,heyecanlar her şey gibi birgün sıradanlaşmıyor mu?

Şöyle oturun ve bir düşünün.Hayatınızda size heyecan veren ne var şu an?En basitinden bu yazıyı okumakta olduğunuz anlarda sizi heyecanlandıran bir şeyler var mı hayatınızda?Akşam olunca evinize gitmeyi ne kadar çok istemektesiniz?Yarının güzel,sıradışı bir gün olmayacağına ne kadar inanmaktasınız yahut?

Sizi bilmem.Ama benim hayatım sıradanlaşmış yazık ki.Hayatımızdaki herşey yemek içmek gibi sıradanlaşmış.Memleketimde görev yaptığım için o kadar pişmanım ki.Keşke uzakta çalışsaydım diyorum bazen.Tatillerin anlamı olurdu,bayramların anlamı olurdu.Özlemlerin,ayrılıkların,sevmelerin bir anlamı olurdu.

Birilerini özlemenin,birilerine kavuşmanın ,el öpmenin heyecanını yaşamak istiyor ruhum.Sanırım kendime isyan ediyorum biraz.Sıradan bir insan olmak( hem kendi hayatınızda,hem başkalarının hayatında ) çok kötü.İlgisizlik,sevgisizlik kadar insanın ruhunu acıtan bir durum.

Bakın işte yine sıradnalşmış bir eylem yapacağım.Yerimden kalkıp mutfağıma gideceğim,yemeğimi yapacağım,çocuklar sokaktan gelecek,onları yıkandırıp ,onlarla ilgileneceğim.Akşam olacak ders çalışacağım,uyuyacağım vs vs vs

Peki tüm bunlara karşın nerde benim hayat rengim?Sizin renginiz nerde?Işığımız nerde?

Bulursanız eğer renginizi sımsıkı sarılın .Sarılın ama sıradanlaştırmadan...Daima güzel,daima özel ve kendini yenileyen tüm renkler sizinle olsun.Tabii bir de benimle.