Sen Ve Ben

sen; bir zamanlar bizdik ellerimiz üşüdüğünde tutardı birbirimizi beni sevdiğini söylerdin hep yanımdaydın hani bitti artık bir kara sevda kitabının daha sonu geldi ayrıldık diye bittimi sandın herşeyi yolunu değiştirmekle bni gördüğünde unutacağımımı sandın seni duaları taçlandırdım ve sana taktım hiçbir şey olmasın sana diye seni seviyorum derken yalan mı söyledin

ben; senin arkandan yandım eridim kül yığını kaldı içimdeki kor durmadan içimi eritip gitti yüreğim parçalandı seni görebilmek için sokaklarda karşına çıktım hep yapamadım kimsenin ellerinde anladım ki ben hala seni seviyorum karşımdaki sevgilim olacak kişiye seni seviyorum diyemedim ayrılmıştık ama hep seni aldatıyormuşum gibi geliyordu söyle sen düşündün mü böyle hiç içtim dün akşam hemde çok yeni sevgilimin değil senin adını sayıkladım ben sende yaşarken nasıl yaparım nasıl söylerdim o kelimeyi ona

sen ve ben; biz zamanlar bizdik herşey hazırdı hele birde okulu bitirseydik kızımızın adı evimizin yeri bile belliydi ben mi çok kaptırdım yoksa sen mi beni umutlandırdın? sen her konuşmamızda evliliğe getiriyordun sözü kızımız olacaktı adı... o bile belliydi yalanmıydı yokssa bunlar ben kadehlerin dibini görmeksizin içtiğimde sen uyuyordun değil mi? peki hiç düşündn mü şimdi ne yapıyordur diye ben her saat her dakika düşünüyorum peki şunu biliyor musun? ileride hiç kimseyle evlenmeyeceğimi bunu sana yapamayacağımı evlilikten nefret ettiğimi sen giderken beni götürdün kara toprağa ruhumu gömdün elimi tuttuğu an başkalrı seni aldatmışım hissine kapılıyorum sensiz bir evlilik benim dünyamda yok temeli sende kalmış hiçbir aşk ilerlemez zatn sendende evliliktende nefret ediyorum inan ölmeyi yaşamaktan çok istiyorum sensiz bir hayat yerin dibine batsın

21.03.2009 23.55 (eski özelime )