Seni Sensiz Yaşamak

Aklıma geldin yine... Nerden nasıl başlayacağımı hiç bilmiyorum ama bildiğim tek şey bu can bu bedende sensiz olmuyor, içim içime sığmıyor her şey fazla geliyor bu bedene ama ne yapayım seviyorum biliyor musun alıştım artık; ben seni bu kadar çok severken senin benden kaçmalarına, beni gördüğün yerde yolunu değiştirmene alıştım ve beni görmezden gelip gülüp oynamalarına alıştım. Olsun ben yinede seviyorum seni her şeye ve sana rağmen, bedenin ve o güzel gözlerin yanımda olmasa da hayalinle yaşıyorum. Kendimi bu şekilde teselli ediyorum. Biliyor musun hayalinle yaşamak bile yetiyor bana hiç olmadığım kadar mutlu oluyorum, yüzüm gülüyor ve içime yaşama sevinci doluyor seni hayal ederken... Sırf hayal kurabilmek için yalnızlığı tercih ediyorum ve soyutluyorum kendimi toplumdan yoksa izin vermiyorlar hayal kurmama hani alıştım demiştim ya bir şeyi unutmuşum ben yalnızlığa da alıştım. Olsun sen olacaksan hayalimde herşeye razıyım ben, sevmek fedakarlıktır bence bir şeylerden vazgeçmektir. Ben senin için o kadar fedakarlık yaptım ama dilimin ucundayken sana söyleyemedim biliyorum o zaman her şey çok farklı olacaktı ama o zaman da yaptıklarımın bir anlamı kalmayacaktı. Ben hala umudumu kaybetmedim bir gün sende beni göreceksin ve sende beni seveceksin bunu biliyorum. Elbet bir gün benim de yüzüm gerçekten gülecek, kalbim kan ağlamayı bırakacak ve yerinde çiçekler açacak ama bu ne zaman olacak bilmiyorum. Seni sensiz yaşamak, iki adım ötemdeyken sana sarılamamak ve seninle yaşamak yerine hayalinle yaşamak çok zor be sevdiğim... Oysa sende beni sevsen her şey çok güzel olacaktı. Belki sana sunabileceğim çok fazla bir şeyim yok ama pırıl pırıl ve senin için çarpan kocaman bir kalbim var, bu yetmez mi? Daha ne istiyorsun ki benden dediğim gibi sana verebilecek başka bir şeyim yok... Ama her şeye ve sana rağmen sevmek çok güzel bir duygu bana bu güzel duyguyu yaşattığın için sana teşekkür ederim sevipte kendimi sevdiremediğim....