Sensizliği Anlatamadığım Yüreğime Ağlıyorum

sensizliği anlatamadım yüreğime,ne laftan anlıyor ne inanası geliyor yokluğuna...günaydın diyorum aynanın karşısına geçip; yüzüme bakmıyor bi yarım. bi tebessüm ediyorum sensiz yüzüme ,yüreğim acıyor...giyinmeye koyuluyorum aklım hep senden sonra aldığım giysilere gidiyor ama ellerim varmıyor bir türlü, ben kızıyorum sol yanım gülüyor.... sensizliği anlatamadım yüreğime; giyinip çıkıyorum evden,merdivenleri ikişer ikişer iniyorum sana inat kızardın diye, tökezliyorum üç beş adım sonra,düşmekten korkarken ben.sol yanım ''ben sana demiştim'' dercesine çarptırıyor yüreğimi,duruyorum.Gözlerimi kapatıp anladım diyorum sol yanıma... sokağıma çıktığımda yürüyorum yalnız önüme bakmaya çalışıyorum derkan biri sesleniyor gibi geliyor kaldırıyorum gözlerimi kaldırımdan bakıyorum kimse yok , gözüme parktaki bank takılıyor ve anlıyorum buda sol yanımın işiydi yine tebessüm ediyorum yüreğim acıyor.... durağa geliyorum, yaklaşan otobüslerin numaralarına bakmıyorum.hiçbiri seni getirmeyecek biliyorum. Bu kez yüreyim yine acıyorda gözlerimde yaşarıyor....biniyorum otobüse cam kenarına oturmuyorum sol yanıma inat, bi yaşlı teyze geliyor kayıver oğlum öte yana diyor geçiyorum cam kenarına..sol yanım kıs kıs gülüyor...diren me diyor..susuyorum ve iniyorum otobüsten yürüyorum....sana dair ne varsa etrafımda çekiyor beni aklım dur desede yüreğim götürüyor.bi kafeye giriyorum birtek masa var boş oda seninle ilk buluşmamızda oturduğumuz masa...yüreğim acıyor gözlerim doluyor daralıyoru... kalkıyorum masadan garson arkamdan bakıp kalıyor.....koşar adım yürüyorum bilmeden nereye gittiğimi,yanağımda hissettiğim gözyaşından başka birşey değil ağlıyorum, kızıyorum sol yanıma kendime söz geçiremiyorum diye.başımı kaldırıyorum sonra ayaklarımın beni getirdiği yer mezarının başı oluyor ağlıyorum ağlıyorum ağlıyorum...