Severiz Bazen

Severiz bazen, kendimizi bırakır. Onunla nefes alır, onunla nefes veririz. Onsuz hayat olamaz bizim için attığımız adımda, içtiğimiz su da, yazdığımız kalemde o vardır. Çünkü severiz hemde ölümüne severiz ama ona bunu çoğu kez söyleyemeyiz. Habersiz severiz biz onun hiçbirşeyiyken o bizim her şeyimiz olmuştur. O bizim hayatımız, yaşama sebebimiz olmuştur. O hayatına devam eder; güler, eğlenir. Ama sen onda kalmışındır hayatına devam etmen mümkün değildir. Çünkü onsuz bir hayat yoktur sana... Çoğumuzda söylemiştir sevdiğini sevdiğine ama değişen bir şey olmamıştır. Ya dalga geçip gülmüştür sana yada direk yüzüne söylemiştir. Seni sevmediğini sen acının, hüsranın dibine vurmuşundur. Düşük bir ihtimalle de ''Bende seni seviyorum'' demiştir. Dünyalar senindir artık çünkü yaşama sebebin olarak gördüğün sevdiğin yanında, dizlerinin dibindedir. Mutlusundur... Ve artık bu mutluluğunu bozma zamanı gelmiştir. Ansızın çıkar karşına bitti der. Bu iki hece beş harf bitirmiştir seni, hayatını, söndürmüştür hayallerine giden yolların ışıklarını senin için hayatın anlamı gitmiştir. yalnız kalmışındır. Ve sen yine acının ve hüsranın dibine dibine vurmuşsundur. Severiz bazen, sonunu düşünmeden, mutlu olacağımıza inanırız, ama her seferinde yanılır, acılarla dost oluruz çünkü sevmişizdir...!