Sevince

Kırılmışsa bir kalp, yerine getirmesi zordur parçaları.Eğer kırılan seviyorsa parçalar kendiliğinden iz bırakmadan bütünleşir zaten.Çünkü seviyordur hala.Ama yediremez kendine itiraf edemez.Kızar,öfkelenir,ağlar,güler, unuttum der yeri gelir ama ta ki onu görene dek.Onu gördükten sonra anlar aslında içindeki heyecanın varlığını hala koruduğunu,içinin titrediğini..Bitmiş artık görmek istemiyorum unutmam gerek dese de hepsi yalan kandırma kendini...Kalp bu anlamsızlığı çok sever,incinmeyi,ağlatılmayı,unutulmayı ve hatta gurursuz olmayı bile....