Şiir gibi baharın sevgisi

Bir zaman anlayacaksın hayatın sana verdiği kıymeti Anlayacaksın.. Anlamasız olmadığını düşüneceksin, Hayatın saatlere mahkum olmuş çaresizliğini Bitmeyecek sandığın hüznün kış akşamlarında Seni bu karmaşadan bir mavi kurtarır

Güneşi gördüğün ilkbaharı hissettiğin ilk gün At kendini dışarı Derin bir nefes çek ciğerlerine
Yavaş ,yavaş yürü yüreğinle mavi'ye Tabiat değişmekte Sende değiş
Mutlu ,neşeli adımlarla Denize eriş Mezarlığın yanından ağaçların arasından Hafif bir rüzgar eşliğinde Kokusunu çeke, çeke denizin Başın dik yürü, kıyısına kadar mavinin Eğilip bir çakıl taşı al ve at denize durma Sonra yüreğinden hüznü al at maviye Sonra yüreğinden acıyı al at maviye Yüreğinden hasreti al at çaresizliği tükenmişliği Kötülük adına ne varsa içinde at denize

Sonra ,eğil avucunla kopar maviden bir parça Berrak, saf, temiz bir hayat avucunda Zamandan öte sonsuzdan derin En yalnız adamı bile olsan evrenin Mutluluk senin, Hissettiğin kadar istediğin kadar...

Anlamayı başardığında ,hep mutlu olacaksın Biteceğini bilsen de bu yaşamın Tadını çıkarmalısın anın Ne kadar çaresiz olursan ol Yüreğin ne kadar kirli Yaşamaksa,marifet Deniz olmalı bir yanın...

2007