Şiir İnsanı Güzelleştirir

Şiir Edebiyatın bir dalı. Şiire bulaşırsan siner üzerine ve kurtulamazsın. Şiir naif yapar, hassaslaşırsın. İnce bir eda takındırır muzdarip olursun. Bazen dağ da bir çoban olaydım demeye başlar hayıflanırsın. Çünkü şiir seni düşündürmeye mecbur eder, bazen üstesinden gelemediğinde yalnızlaşırsın.

Şiir Anneye Babaya Ataya sevgiyi, sevdayı, hürmeti öğretir. Bileylenirsin. Velhasıl ŞİİR İnsan olmanın faziletini hatırlatır. Ruhun güzelliğini hissedersin. Sabah ayağını dışarı attığında yerde bastığın çimenin rengini, kokusunu, gökte bulutun seyyahlığını, maviliğin her ton rengini; Kim bilir ne derdi olan bir kuşun süzülüşünü fark eder, o farkındalığın güzelliğini yaşarsın.

Sevmeden önce ayrılığa inandırır şiir seni.

Ve bazen içinde acılar yeşertir, acılardan kümeler oluşturup zevk alır hale gelirsin. Şiir ızdırap verir de... İliklerinde hissederken, içmeden sarhoşluğun mayhoşluğu içinde uyuşursun. Şiir kendini sevdirmeyi öğretir ve bazen bencil olursun. Şiir gökyüzünde bulutları yastık yapmayı öğretir insana ve bazen bulutlarla dans edersin.

BULUTLARLA DOST

Gökyüzü yere inmiş gibi Kalbime huzur sinmiş gibi Dünyalık telaş dinmiş gibi Bulutlarla dost olasım var.

Gizli sırlara ermiş gibi Ölmeden önce ölmüş gibi Unu çuvala sermiş gibi Bulutlara taht kurasım var.

"Hızır"a kardeş olmuş gibi Renkler de yitik solmuş gibi Yakmaz alevden "kor"muş gibi Bulut üstünde yatasım var.

Bu Dünya bana darmış gibi Gaipten peri; yarmış gibi Ondan bir ukte kalmış gibi Bulut da sonsuz kalasım var.

Nefesi almak zormuş gibi Ruhtan bir alem "Nur"muş gibi Kula bir "Veli" olmuş gibi Rahman'ı her an anasım var.

Bende beşerim! sızmış gibi Bir günahkarım azmış gibi İnsan elinden yılmış gibi Bulut'a doğru kaçasım var.

Efkarlı kulum küsmüş gibi Nice dertleri süzmüş gibi "Hak"tan nimeti görmüş gibi Bir rahmet gibi yağasım var.

..............

Bu kadar sıkıntıya niye giriyorsun ki....(?)