Şimdi Hayallerimi Yaşama Zamanı
Yüreğimin son yaprak dökümünü yaşadığı tarifsiz bir zaman dilimindeyim Vakitlerden efkarlı bir gecenin tam ortası...an'lardan ardıç çiçeklerinin imkansız sevdalara tutulduğu bir an...masmavi bulutsuz bir gece ve benliğimde ıhlamur ağaçlarının fısıldadığı nazeni kehribar kokuları...
Hüzün rengini alan saçlarımı seher yeline salıyorum...Sabah moruna çalan denizin yakamoz parıltıları perde perde gözlerimi kamaştırıyor. İçimde çocuksu yalnızlıklar feryad figan. Yorgun yılların ağırlığı ve kirpiklerimde asılı birkaç damla ayışığı... Gönlümde ise garip bir feveran ve ah-u sitem makamına gönderilen bir ah!
Hayalleri bir resim tuvalinde görebilmeyi düşlüyorum. Zengin ve gösterişli boyaların gönül heybeme verdiği heyecanlara aldırmadan, kıskanç bakışlar ile tuvalleri seyretmeye devam etmek bana yeni mutluluklar veriyor.
Bazı geceler olur ki susar dilim yazmaz olur kalemim...o vakitler köşedeki sokak lambalarının ışığı altında, terkedilmiş imge sandıklarına rastlarım. Anahtarı yırtık düşlerimde saklanmasına rağmen o kilidi çevirmeye hiçbir zaman cesaretim olmadı. Zira gözyaşları hakim olurdu satırlara...İşte o an tüm çabaların sona erdiği bir yitiklik anı olur yazgımızda. Köhne duvarları dost, eski ve yıpranmış yaprakları avuntu etmişimdir sözlerime.
Heyhat! Nadide bir yaprak gibi solmak ne fena...
Kimi zaman kaderime sunulan hüküm öyle ağır oluyor ki, yüreğimi, boynu bükük ceylanlar gibi teslim ediveriyorum gözyaşlarına...hiçbir teselli fayda vermezken perde perde oynanan bu son tiyatroda söylenen replikler sabır iksirinden içmem gerektiğini anlatıyor kalp kırıntılarıma.
Ey! Sevda nehri... Ey! Şah Şehriyar...
Her Mısır'a akışında "hu" kuşlarına bir damla özlem götüren Ey! Züleyha...
Unuttun mu? Sevda çölü denilen bu sonsuz vahanın ummadık sahralarında rastlarız gönlümüzün elmas perilerine.
Ve sen! Ey! Yıldızların efendisi...
Her rüyanın bir aldanış zamanı vardır düşsel geçişlerin yaşandığı saatlerde...
"Her şiir yeni düşlere kapı açarken şimdi hayallerimi yaşama zamanı..."
2007