Siyah Umut

Yüreğim; Bana ait olmayan bir ayrılığı kaldıramayacak kadar yaralı Omuzlarım bir o kadar çökmüş işlemediği suçları taşımaktan Dil ne der bilinmez, kalp yaralı, tek başına... boş,sevgisiz, değersiz bir mevsim daha yaşıyor bu kalp Aşksız başlayan bir ilk baharın gelişini Son baharda bir dost olarak ödüyor her defasında... Martılarda sonbahar dostları gibi beni burada tek başıma bırakıp Gidiyorlar her sonbaharda. Hayatımın satır aralarında yaşayan insanları bulup Paragraf başlarına yerleştiriyorum bir bir...

Hata mı bu yaptığım, Doğru mu bilmiyorum

Sadece rengi siyah olan bi umudu Karanlıkta bulmaya çalışıyorum...