Tanrı'ya

Kendime kaçtım Tanrı'm başımdaki müthiş ağrıyla; ağrı kesiciler, masajlar, ikna edici saçmalıklar da kâr etmedi. Parazit ihtimallerde gökyüzünü kaybeden bir yıldıza döndüm. Parıltısını kendinde saklayan... Bir taşın altında ezilen saklambaç çocukluğumun büyümek istemiyorum çığlığı oldum. Kimseyi görmek istemiyorum derken zaten kimsenin beni görmediği gerçeğini sonunda fark eden oldum.

Bir arıya iğnemi batırdım Tanrı'm, ona kendi acılarımla zarar verdim. Balından çaldım, balımdan çaldım, artıklarımdan örtündüm de kendime kaçtım Tanrı'm. Şimdi "Ben buradayım" dersen, sana yazdığım mektubumun noktası virgülüne karışmış yaslı son satırlarındayım. Beni görmedin, bunu görmemiş olamazsın. Bir de affet Tanrı'm, sitem çubuklarıyla selfie çektim gülmeyen o asık suratımın kabahatini yeryüzündeki her şeyden bildim. Kimsenin hiç kimsesi olmaz dedim. Laubalilik ettim Tanrı'm, aslında sen beni hep sevdin, belki de tek seven sendin. Her şeyden kendime kaçtım Tanrı'm, eğer "Buradayım" dersen zaten biliyorum. Beni gördün, acılarımı görmemiş olamazsın.