Tanrıyı Öpsem Alnından
hayat bayram olsa ey çığlıkey içimde büyüyen öfkem/si/bemol yalnızlık
notalar dökülse yıldızlardan
g/özyaşlarımın kınından çıkardığım bıçağın hainliğinde, ay/ininde
sırtlarından vursam tüm sırtımdan vuranları
yüzlerine çarpsa deniz
nehir nehir, dalga dalga bir mavide uyansam
lacivert bir öfke kanatsa canımı
yaksa acı! / mı
kül olsam
özlemin kulaklarını delsem,
armağan etsem
ona
deli küpelerimi
hasreti
esareti
serveti
Ve yalnızlığı
yalnızlardan ç/aldığımı
yanıp
yalın hatırlatsam
gerçeğini
elit bir ölümün vuslatında erisem buzken,
su olsam
sonrasında bulut ve yine
su /s us
adımı
düş……./e yazsam
assam şiir/d/e
kendimi
unutsam
yağmur ıslatsa şiirlerimi
güneş eritse beni bulup inimin izleğinde
lime lime et olsam, sadece beden
umut izin vermese karanlığa
adsız bir çiçeğin gözlerinde buluşsam kendimle
iyilik perileriyle avunsam
geç kalsam şehre
nehirlere
trenleri kaçırsam
affetse beni şehir
istasyonlar beni beklese
trenler değil
ölümlerin ardından yakılan ağıtlarda bir ezgi
sakil gezginlerin düş sarnıcında sakladıkları umut olsam
boyasam kendimi mutlulukla
Sahi ,sahici bir gerçekle örtüşür mü hayal/i/n/i/mdeki kendim
unutsam unutmadığımı
hatırlasam
hatırlatsa an
aşk hakikatinde, gerçeği
denizler adam olsa
delilik delaletine kaldırsak şerh kadehlerini
ahlar tutmasa
iyilik tutulmasında çözülse ruhların pası
yaşam deniz olsa
el olmasa! el verse nehir
zehir zıkkım olsa beddua
beni kutsasa bir keşiş
bir masal oldursa
yeniden doğursa
bakir ve çoğul yalnızlıklarda doğsam yeniden kendim/e
bentlerini yaksam
aşkın
hakikat olsa sevi
kınında mayalasam kendimi
gün batımı akşamların/d/a beni unut/tur/an şehir sabahlarına
bir hoş sedada
uyanarak
anarak
anıtsasam
bulsam gerçeğimi
Ve kavuştuğu ırmakların sesiyle seslensek okyanusa umudun düşü/şü/NÜ
yalan ol/ma/sa
s/es
delik deşik
bölük pörçük anılar dizilse sıraya
tanrı onları da öpse
ipek böcekleri kozalar örse
kelebek
el emek avazında doğsa yeniden
s/essiz çığlığım bölse ayın şavkını
yüzümde bir aydınlık parıldasa yalnız
yalın bir ipek giydirsem boşluğa
kelebek t/adında da olsa
emek olmalı
gerçek
boynuma astıkları tüm madalyonları söküp atsam
soyunsam çırılçıplak ,kendim kalsam
madalyalar fırlatsam sahte yüzlere
keder özlese beni
hüzün....
her daim melankoli
bir şehir yansa, bir şehri yaksam suyun ortasında
alnımda terler...
irin aksa
sevişsek uluorta
sevişgen martılara öğretsek şarkı söylemeyi
tüm çöpleri temizlesek ay hatttımızda
an olsak
anı olmadan
anlasak
ıssızlık ıslık çalsa
coşsa nehirler
yüzün
gün olsa
yazgım olsa
bıraksa derebeycikleri oltaya takılan balıkları!
seni düşündüğüm kadar doğsam
ıssız bir ıslık olsa/m dud/aklarında
seni boyasam kırmızıya ve aşka
Seni unuttuğum kadar az gülse çocuklar
Sadece ve sadece bir anı olmasa fotoğraflar
...........................Tanrıyı öpsem alnından
Duam kabul olur mu sahi?......................
21 haziran 2011-