Umutsuzum Bugün

Yorgunum, huzursuzum, umutsuz,ümitsizim.Neden varım,neden yaşıyorum,neden seviyorum imkansızı,neden dinmiyor içimdeki sızı,neden içimde hep birşeyler eksik kalıyor.Boş boş bakmak istiyorum artık hayata,sana,ona,herşeye...Boşlukta kaybolmak istiyorum tüm samimi duygularımla,gecenin dondurucu soğuğunda.Bide herşeyi unutmak beş dakikalığına da olsa tüm duydularımı kenara bırakıp boş bir benle unutmak istiyorum,yaşadığımı,sıkıntılarımı,herşeyi.Sadece büyük bir boşluk ve ben,beni ben yapan tüm duydulardan uzak kalmayı başarabilen ben.Susmak istiyorum,sadece bakmak istiyorum uzaktan dünyaya boş boş,öylesine,bir amacım olmadan.Ya da haykırmak istiyorum tüm gerçekleri,içimdeki yazılarıma bile dökemediğim dertlerimi.Hem herkes duysun beni,bilsin içimdeki beni istiyorum hem de yalnız kalmak istiyorum.Göz kapaklarımı yavaşça kırparak,ileriyi görmeye çabalayan bakışlarla etrafı izlemek istiyorum.Acaba bu istediklerim mutluluk mu? Yoksa dinginlik mi? Her neyse kısacası ben heralde ölmek istiyorum,kısacası ölmek.Boşlukta kaybolmak,aslında hiç var olmayan kimliğimle.Onu,dertleri,sıkıntıları,acıları da yanımda götürerek ölmek,çok istiyorum.Ama sadece istiyorum..Buna cesaret edemesem de.Ben kendi sonumu işte böyle hazırlıyorum...