Uyanmaya Dair Çalar Saat

Pazar gününün herkese ilk çağrıştırdığı kelime tatildir. Pazar sabahı deyince de haliyle önce güzel bir uyku gelir akıllara. Bir yere kadar devam eder bu tatlı pazar hayali. Taki ...

Pazar sabahı uykunun en güzel yerindeyken belkide aylardır tekrar görmek istediğimiz o rüyayı görmek üzereyken hiçte bizden olmayan bir çalar saatle uyanmak. Gece yatarken kimsenin hayali değildir aniden hem de bu ses ile uyanmak ya da uyandırılmak diyelim gelin biz buna. Çoğumuzun kaderi değil midir bu, daha uykumuza son vermeden susmayan saatlerin kaderine bırakılmak.

Gece uyumadan önce en sevdiğimiz yazarın en çok beğendiğimiz kitabının o itina ile kıvrılmış sayfasının defalarca okunmuşluğuna inat yeniden güzel bir tebessüm ile okuruz. Sabah aynı tebessümle uyanmaktır amaç. O güzelim kelimeler zihnimizdeki tüm kötülükleri, yorgunlukları, kırgınlıkları unutturacaktır. O gece güne dair kazanılan en güzel şeydir bu. Dileğimiz güzel bir uykunun ardından o düşleri sabaha taşımak ve tüm günü o tebessüm ile güzel kılmak kendimize. Ama açılır, kapanır ve bağırır kimsesiz kapılar zavallı yalnızlıklarını rüzgara inat çevirircesine. Ve sonra çalar bize ait kurgulanmamış saatler. Oldukça ısrarcıdır. O uyku bugünlük bu kadardır. Uykumuz ve geceden kalma bir günlük tebessümümüz artık çalan saatle birlikte çoktan uyanıp kaçmıştır.