Vedaların Olmadığı Yerde Buluşmalar da Olmazmış

Peh, vedalarmış... Vedaların olduğu yerde ben yokum zaten. Ne yani, biz büyüdük diye çocukluğumuza ömür boyu veda mı ettik ? Bilakis, ben hep bazen anılara doğru daldığımda yanıma geliyor doğrusu. Ben, büyük bir özlemle hoş geldin diyorum. O da hoş bulduk diyor. Üstelik öyle samimiyiz ki, vedaları kıskancından çatır çatır çatlatacak kadar samimiyiz. 

Hiç kusura kalma vedalar. Gözlerimden yaş akıtamazsın. Zaten kolay kolay ağlayamam ben. Ama bir yerde sana boyun eğmek zorunda kalacağım. Hepimize Allah, sağlık sıhhat versin. Uzun ömür versin. Ecel kapımızı çaldığında, bu fani dünyaya veda edeceğiz. İşte o an haklı olduğun tarafın da olacak. Şimdi sana böyle hoşuna gitmeyecek sözler söylemeliyim ki, biraz kendimi cesur hissedeyim. Korkaklığa yönümü dönmemeliyim. Ama şunu bil ki vedalar, hep bir teselli veriyorsun, bunu biliyor muydun ? 

Nedir o teselli dersen şayet ? Olası büyük buluşmalardır. Hani derler ya, vedaların olmadığı yerde, buluşmalarda olmazmış.