Yaşama Açılan Pencere

Ne yapıyorsun orda ?

Ben mi ? Dünyaya ve hayata bir başka pencereden bakıyorum

İnsanlara bakıyorum;

Duygusuz duyarsız ve bencil olanların sayısı gittikçe artıyor olduğunu

Yardımlaşma ve dayanışma alışkanlıklarını yitirdiklerini

Büyüklere saygı, küçüklere sevginin çok azaldığını

Özürlü insanlar saygı, sevgi ve kolaylıkların yapılmadığını

Akrabalık, arkadaşlık, komşuluk ilişkileri eski sıcak ve içtenliğini kaybettiğini

Aile içi şiddetin arttığını, boşanmaların, yuva yıkımların kabül edilmez boyutlara ulaştığını

Sevgilerin, sevdaların ihanete, inkara ve yozlaşmaya bulaştığını

Ahlaki değerlerin bir bir yok olduğunu

Yalanın, dolanın, hile ve sahtekarlığın pirim yaptığını

Karşılıklı güven ortamının yok olduğunu

Empati kurularak, kendisinden başkalarına anlayışın kalmadığını

Karşılıklı tartışmaların giderek kavgalara dönüştüğünü

Konuşanın saygıyla dinlenmediği, konuşanların ne konuştuğu, ne demek istediğinin anlaşılmadığını

Hoşgörü, bağışlama, sabır ve matanetin giderek yok olduğunu

Üretmeden tüketme gibi yanlış uygulamaların olumsuz sonuçlarının alındığını

Yaşadığı kenti, mahalleyi, cadde, sokakları ve binaları kirlettiğini

Hayvanlara karşı acımasız davranıldğı, korunup kollanmadığını

Ormanların, çevrenin yok edilme sınırlarına dayandığını

Vergi kaçırma, kaçakçılık, hileli mal üretip tüketici sağlığıyla oynandığını

Okuyan ? yazan insanların giderek yok olmaya yüz tuttuğunu

Okulların çağdaş eğitim ve iyi insan yetiştirme kurumları olmaktan çıkarıldığını ...

Oturduğum şu ahşap kulubenin küçücük penceresinden hayata baktığımda bunları rahatça görebiliyorum buradan..

Yerim dar ama gönlüm geniş, buyurun benim şu küçücük kulubeme, bir de siz bakın benim penceremden, sizler de bakın, neler neler göreceksiniz bu pencereden, kim bilir !..