Yazar Kime Yazar

Her gün..

              Kırılası kalemlerden buruşturulup atılası kağıtlara nice öyküler yazılır. İçeriğine hakim olan yazar,  olayın vahametini tüm hücrelerinde hisseder. Titreyen elindeki kalemi parmaklarının arasında oynaşırken met-cezir gibi köpük köpük kabarır hassas duyguları...

             Kimi zaman öfke sarmalına girer,  göğüs kafesinin sıkıştığını ve nefes alıp vermekte zorlandığını  hisseder. Kimi zaman da derin bir üzüntüye kapılarak, henüz tamamlamadığı cümlelerindeki kelimelerin ucuna göz yaşını düşürür.  Sürer gider mesaisi kalın mercek ardında o gözler kızarana dek..

            Tema dramdır. Olay korkunçtur, yaşanmaması gereken vakadır. Yazarken yaşanmışlıklara takılır, düşünür bir zaman. Böyle vakalar neden tekrar tekrar yaşanır, ders alınmaz, ibret alınmaz.

            Kimi çocuklar kaçırılır, kimilerinin çocuklukları çalınır. Birinin failinin adı olur hırsız, diğerinin  olur umarsız.  

           Her gün.. TV. Ekranlarında ağlayan anneler, babalar.. Nesebini merak edipte arayan çocuklar…Derelerde, taşlı çamurlu arazilerde aranan sabiler. Kaçan, kaçırılan katledilen kızlar, dövülen sövülen kadınlar. Bitirilen evliliklerin gerisinde anadan yada babadan mahrum bırakılan yavrular..

          Bu öyküler birikir birikir  kalınca ve sayısız roman olur.  Bunlar da ya okunmaz yada okuyanlarına hatta bu konularda TV. kanallarındaki program ve haberleri izleyenlere ders olur.  . Çekenin de, çektirenin de acıları, pişmanlıkları ağıtlarına nakarat olur. 

         Çöp sepetinde biriken buruşuk kağıtlara gözü takıldı. Sonra devam etmekte olduğu yazısına...  İşe yaramayacak dedi yazar.  Bunca neşriyata ve görsel yayınlara rağmen yaşama dair bir iyileşme görülmediğine, çözüm üretmediğine göre  bu konuda harcadığım zamanım  ve buruşturup attığım kağıtlar daha önemli ve değerli dedi. Elindeki henüz yazısını tamamlamadığı  kağıdını  buruşturarak öncekilerinin üstüne bırakıverdi.