Yıldızının Yalnızına

Gözlerini dikip bakardın; gözlerin değerdi yıldızlara. O kadar aşkla bakardın ki yıldızın olamadığım için kayıp giderdim kendimden. Dilenmeyen dileklerin saadet zinciri kopardı boynumdan; gözlerin güle dikenini batırır gibi bakmıştı en son bana, o gün bugündür gökyüzüne dargınım. Hayallerim ve heyecanlarım hangi sonda kendilerini kaybettiler bilmiyorum, kalbimin umut koltuğundan düşüyorum. Göz, öze değip tenden düşünce...

Bin yıl geçmiş gibi o saadet dolu günlerden bu yana, bin yıllık sözleşme imzalamış gözyaşlarım; kanaması özden bir kırıklıkta doğan serçe parmağı acımış gibi mutlulukların... Kaymıyor yıldızlar sevgilim; sarılmak yetmiyor yarınlara. Dün, seni rafa kaldırıp acıyı deminde topladı.

Mutlu çocuklar doğuyor kalbimde; gecenin silahıyla vuruluyor yalnızlık bana. Ben o kadar hızlı koşamam; yakalamamış gibi yapın beni.

Çiçekler benden bir güzellik çaldılar, helal ediyorum. Yasemin çiçeği kapattı kendini anılara, Türkçede kayıp hangi anlamdaysa kaybettim yıldızlarımı...