Yıldızlar Yine Şahitler Bu Gece
Dieser Beitrag wurde am 21.10.2014 als Auswahl des Tages hervorgehoben.
Yıldızlar yine şahitler bu gece... Güneşimi çaldığın günden beri, tek aydınlığım onlar benim... Söylenmesi gereken sözler çoktan söylendi, açılmamak üzere kapandı sayfalar. Artık yalnızlıkla söyleştiğim son anlarım...
O beni özgür bıraktı, başka sevdalarda, başka yüzlerde, başka gözlerde; en önemlisi tertemiz bir hayatta mutlu olabilmem için, dedim ya o özgür bıraktı beni... Yıldızları başından beri sevdiğimi biliyordu, yıldızlara olan aşkımı bilen tek şahidimdi...
Gittiğin günden beri, herkes hayatımla ilgili birçok gelişmeye şahit oldu da, sensizliğin zulmünü ezberleyişime yalnızca şaşıp kaldılar...
Evet, bir zulümdü bu... Yağmurlar durmak bilmiyor, güneşim yalnızca sende kalıyordu, soğuktaydım, karanlıklardaydım, yalnızlardaydım...
Anlayamazdın... Ben karaçalı değilim... Yalnızca yüreğimin sesini dinledim...
Çok sevdim, sevmekle yetindim, tek bir dileğim vardı o da gözlerine bakıp da ölmekti... Gözlerini aldın ya benden, ölüm bile kurtuluş değil, gülüşünü aldın ya benden, hiçbir gülüşüm gerçek değil...
Olduğum yerde kaldım, iki çift göze, tek bir söze kul oldum...
Hataların bir diğer adı, deneyimmiş. Denemekten gelirmiş, biz de denedik, ama olumlu ama olumsuz yalnızca deneyimdik...
Yıldızlar şahitler yine bu gece... Ben onları çok seviyorum, bana unutmuş olduğum birini, seni hatırlatıyorlar...
Hatırlamak demek, unuttuğunu anlamak demek o yüzden seviniyorum. Ellerim buz gibi, sakın tutma çok ama çok üşüyorum...
Sen ayazlarda kalmamalısın, günahlarımı almamalısın. Gittiğin gibi dur orada, yalnızlık ikimizi birden ne yapsın?
O son kez bana ait yine bu gece... Yarından sonra, yarından sonraki yarınlarımda bir parça sevgi alacağım, umutlarım sende kalmış istemeye yüzüm yok, kaderimi baştan yazamam doğacak olan güneş ne yapsın?
O yalnızca yeni bir günün, sensizlikle doğduğum bilmem kaçıncı günün habercisi... Sahi, kaç gün, ne kadar zaman oldu?
Hesaplarsam, yaşayamam bilirsin. Sıfırdan başlamak için bir nebze olsun heves etmişken, karalanmış sayfaları açmaya gücüm yok...
Yıldızlar şahitler bu gece, damarıma basıyorlar yine... Gündüzlerimde ayrı bir bilmece, gecenin karanlığında sensizlik dost gibi yaklaşıyor sinsice...
Anlayamazsın, anlamazdın da zaten... Kendinden başka hiç kimseyi dinlemeyen, yalnızca kendi yüreğini gören biri dinlese de anlayamaz zaten...
Senden iyi değilim, ben de hiç kimseyim. Bildiğim tek bir gerçek vardı hayatımda, seninle başlayıp, seninle sona ermeyi isteyişimdi...
Seninle başlayamadan, sona erdim... Bakma yüzüme arkadaş, gözlerimden yaş yerine kan gelir dayanamazsın... Tutma ellerimi arkadaş, buz tutar da ömrün boyunca ısınamazsın... Sevmemeye devam et beni arkadaş, sana yüreğimden başka vereceğim hiçbir şeyim yok çünkü... Unuttum seni arkadaş, sevgiden gelen, sevgiliyi unuttum artık... Bana acıma arkadaş, anılar da unutuluyormuş meğer... Yıldızlar şahitler yine bu gece, yarın sabah güneş benimle doğacak mı yeniden? Yorma kendini arkadaş, sevemeyen bir yüreğin çabası bile yeter...
Çabaladın ama olmadı işte... Vicdanına sorma beni arkadaş, yüreğin bir kerecik bile olsun çarptıysa benim için, ona sor beni...
Eğer ki tek bir saniye bile çarptıysa benim için, o bana beni unutturur yine sana getirir... Hâlâ ümitlerle hoş beş mi ediyorsun deme bana sakın!
Elimde değil... Gülme bana arkadaş, yüreğimden sancılar eksik olmaz da vicdan azabı çekersin... Hiçbir şey çekme sen arkadaş, çektiklerinin ezasını, cefasını bana ödet de, her şey sana teslim...
Bu kadar mı büyümüşüm gözünde diye sorma! Küçücük bir yüreğin sevmeleri büyük olur, anlamazsın ya, anlamazsın eminim. En az adım kadar...
Boş ver anlama beni arkadaş... Anlarsan, başa sararız yine yaralanırız...
Yıldızlar şahit yine bu gece, her şeyin yerine bir tek seni koymuştum. Sevgili diyemem sana arkadaş, bizimki yalnızca bir oyundu...
O sımsıcak aşkları lekeleyemem daha fazla, acıtamam, küstüremem sevenleri.
Bizimki sadece bir oyundu arkadaş, perdenin kapanmasına saniyeler kala ben bittim sen gittin... Yorgunum arkadaş, sevmeler yenik bu şehirde, sevmeler de benim gibi yorgun... Orada da zaman durgun mu?
Yaşa ve de yaşat beni arkadaş, yalnızlık da gidiyor bu gece... Onunla da ayrılıyoruz, kırgın değilim be arkadaş sadece benden almış olduğun inançlarımı özlüyorum, biri daha çok yaşatırdı beni, o da her şeye bedeldi...
Sendin o arkadaş, sendin...