Z/amansız

Saat sabahın bilmem kaçı, kadehimde ki son şarap damlasına hapis ettim kendimi. Boğulmak istedim bardağın kenarında ki çıkıntılarda, o altında ki yayvan yüzeyde ezilmek istedim beceremedim. Ezan sesleri yükseliyordu sana olan inançsızlığıma inat sensizlik ibadetimin üzerine. Zaman geçiyor, saat tik tak / tik tak beynime işkence ediyor, her saniye harflerim de can buluyor sensizlik destanının cümlelerinde hayat buluyor. Bilmem günlerden hangi gün, takvime bakmayı bırakalı çok oldu hiç bir yarın seni bana getirmeyecek nasıl olsa. Yarınlar tükenmez derler birde halbuki ben dünden tüketmiştim bile. Denizler dalgalanıyor durduk yere sebep yokken, balıklar koloni halinde gezmeyi bıraktı hepsi ayrı bir kayanın ardına saklanıyor acının sersemliğinde, sen gittiğinde çekilmişti denizde kendine. Saat kaç bilmem ben, bir kaç tek sigaram kaldı. İçime çekiyorum, ciğerlerime, kanıma, kalbime çekiyorum dudaklarının izi varmışcasına dumanını dudaklarımda süzüyorum. Birazdan sızarım herhalde yada ne biliyim belki yürürüm sperm kokan logarlar üzerinde. Kıvrılabilirim bir köşeye orgazm olmuş bir bakire edasıyla iç geçirerek yada tecavüzden sonra sigara sarılan bir sapık gibi yayılabilirim hayatın üzerine. Ne yapacağımı bende bilmiyorum işte, her şeyi yapabilirim kendimce, kendimle, kendime. Öldürebilirim mesela senli düşüncelerim, kos koca bir cinayet işleyebilirim ardından şu beynime vuran saniye seslerini boğabilirim mesela di li zaman geçmişinde. Belki komşunun kapısını çalarım bir bardak şarap ödünç verirmisiniz acınızla birlikte diye. Zaman mefhumum yok benim nasıl olsa, gün desen zaten kara, kapatın şu güneşi de doğmasın buralara. Perdelerimi çektim, duvarlarıma yazmaya devam ettim oturdum yine seni hayal ettim ve bir resim çizdim. Hiçlik. Bir yudum şarap daha lütfen Cafer, başka yok söz yatacağım. Bu arada sen kimdin ?

• Yarına içki paramızda yok, bu yüzden intihar edebilirim yada ne biliyim bir cesaret gelip seni öpebilirim.