Aç Gözlerindeki Mavzer Bakışı

Haydi aç gözlerindeki mavzer bakışı

Vur ...

sen diye sızlayan vücudumun en ücra yerlerinden

kabuk tutmaz acılarımdan

kanlar dök huzur sofrana

cesedim şan olsun adının düştüğü her mısraya

yokluğunun ertesinde bin müebbet tüketmişim

ölüm;

salıncakta sallanan kız çocuğunun

savrulan saçları kadar güzel

kıraç topraklara düşen bir damla su kadar kutsal

sensizlikte aldığım her nefes;

avuçlarımda kor ateş

kulaklarımda ıssız çığlık

kapatma gözlerini...

bir bakışlık ömür kaldı bedenimde saklanan

al onu da yoluna feda olsun

yokum bu şehrin sen kokan sokaklarında

adım saklı değil

gözlerim ırak düşer yamacına

gökyüzünde bir bulutum varsay

sabah mahmurluğunda

gamzene konan bir damla güneş benim

huzurum kapına köle

mutluluklarım göğüs kafesine kalkan olsun

sözcüklerim birikir adının her zerresine

gözyaşımla filizlerim şiirleri

deli saçması gelir yazdıklarım

bilmezler...

sensizliğin küf kokan yalnızlığında

alnından öperim

herkesin ürktüğü ölümleri

aç şimdi gözlerindeki mavzer bakışı

ben sen olmuşken

sıkıysa vur kendini