Acı Kavruğu

İnsan sadece yaş alarak yaşlanmaz dostlar

Bazen

Yaşadıklarıyla bir anda yaşlanıverir

Benim gibi yaşlanan

Kaç kişi var kim bilir

Onlar çok iyi bilir...

Acı kavruğu olur bazen

Açmadan baharda,

Tomurcuk misali

Dalında kurur

Kâh'ı kasvet

Kâh'ı hasreti solur...

Tel tel çözülür

Bir bir düşerler suya

Cemre misali bütün umutları

Ne kadar tutunmak istese hayata,

Nafile.

Yavaş yavaş yürür

Bilinmez bir meçhule...

Sürüklenir karanlık bir delhize

Elindense, bir şey gelmez

Hem çaresiz

Hem sessiz

Yürünür

Bile bile...

Ne bir dost

Ne bir ahbap

El olur kaçarlar bir bir.

Bugün bana

Yarın sana

Bu acı seni de vurur gün gelir...

Keşke çalmasaydı kırağı

Körpecik çiçekleri

Ve

El değmemiş bâkir sineleri

Hayatın baharında

Can bulsalardı her biri

Sevginin kucağında...