Acının Şairi
alevsiz, çığlıksız bir yangın var içimde
söyle, söylemese de yanmaz mı insan
susamaz mı böylesine gizli bir çölün içinde
gördüğü her seraba koşmaz mı gücü yettiğince
ve her aldanıştan sonra kederli gözleriyle
yeni bir serap aramaz mı insan
gözyaşı kadar sessiz adımlarıyla
ateşte yürür gibi yürür de kumlar üstünde
nereye baksa düş'ten bir deniz gördüğünde
titreyen dizlerinin üstüne çöküp de
acının şairi gibi, son gününü yaşarmış gibi
son duasını edermiş gibi inlemez mi
en içli kelimeleriyle alev alev susmaz mı insan
ölümün soğuk yüzüne baktığında
ecel kadar kaçınılmaz aşkı görüyorsa
nereye giderse gitsin mahkum düşmez mi insan
bir zerre iken tüm kainatın sahibini seviyorsa
ve onu asla umudunu yitirmeden
kör gözleriyle arıyorsa
gurbet içinde gurbet yaşamaz mı insan...
16.09.12