Ada'dan Dönüş

Her Ada'dan dönüşümde

Buruk , anlatılmaz bir hüzün dolar içime,

Öyle bir çöker , öyle bir oturur ki yüreğime,

Düğümlenir boğazım

Yumruk yumruk olur yutkunamam.

Vapurun ,denizi uyandırmak istemezmiş gibi , sessizce yarıştığı dalgaların yakamozu , içimi biraz daha burkar,

Dalar giderim çocukluğuma yeniden .

Dalgaların köpüklerine dalınca

Gene ' balıklar çamaşır yıkıyor' diye mırıldanırım içimden.

Aklıma gelir birinci mevki ikinci mevki yerler , o elimizde sakladığımız biletler,

Hani birinci mevki ya ,

Yok yok ikinci mevki,

Ya yanlış yere oturmuşsam...

İşte Ada vapurları böyle geçer gider aklımdan.

Ya asker bindiyse vapura

Ya vatani görev şerefine erişmiş gençler varsa ,

İşte o zaman başka bir can gelir

Vapurun sirenine

Öyle bir düüüüüüüüdt duyarki Adalılar ,

Herkes , orada olan , olmayan

Hayırlı tezkereler diler,yolcu eder Ada' nın delikanlılarını.

Ya gelinle damat geliyorsa,

Kaptan el sallar ,

Coşkuyla karşılar, davet eder kaptan köşküne.

Gelin kaptan olmuştur dümenin başında

Bu defa siren öyle bir keyifle , öyle bir coşkuyla seslenir ki ,

Dalgalar bile bir başka köpürürür

Deniz bir başka mavi olur.

Sonra aniden bir ses:

'Taze çay , taze tost isteyen var mı?

Hemen abime tavşan kanı bir çay'

Dönerim gerçek dünyaya

Ama daha da hüzünlü daha da buruk.

Ben hep böyle olurum Ada dönüşü vapur yolculuklarımda.

Eskiye gider tekrar dönerim yaşadığım zamana.

Bilmem...

Belki ondan belki bundan

Ama hiç değişmez

Hüzünlenirim ,sessiz derinden

Yüreğimden çığlık atarcasına.

Aynur Ateş Aydın 2018