Ağır Ağır Sustum

Yüzünün beyazına zifiri karanlığımı

Düşürmedim hiç

Sen düşersin diye

Hep uzaktan tuttum ellerini

Bir düşün mısraya uğradığı zaman

Hep terkettim cümlelerimi

Ağır ağır sustum

Ve sana

Olanca yaz çiçeklerinin tatlı zehrini

Beyaz güllerin kirli dikenlerini biriktirdim

Avuçlarımda sakladım

Güzelliğini çoluk çocuk demeden

Bir bahar gibi

Ömrümün kapısından havalandırdım

Alabildiğince bulutları topladım

Üzerine saldım kara ormanların

Seni umutlarımın arkasına sakladım

Ve sessizce gizledim

Kimi boğuk düşüncelerin

Biçimsiz sözlerini

En güzel satırlarda topladım

Bir nefeste suskunluğumu haykırdım

Rüzgarı sessizliği tırmalayan

Takvim yapraklarının

Alacaklı ertesi günlerinden

Yeni bir sen eskittim