Ağıtlara Belenmiş Çocukluğum

Gök geceye küsmüş saklamış yıldızları

Göz elif, elif bakmada asuman sessiz...

Göz bebeklerim mi ağlıyor

Yoksa umudumun yokluğu mu

Sallayın şu beşiği

Susturun çocukluğumu!

Yusuf'u içinde saklayan kuyu

Uyu bebeğim uyu

Ninnilerim senin olsun

Efkârım benim

Olmuşum deli...

Usanmışım sevdaların çilesinden

Bir gece vakti bitecek ömrüm biliyorum

Tabutumun çemberinde gül oya

Dik yokuş terlemelerinde Zerdüşt

Ve usul ahenginde nefesim Neyzen...

Koskoca bir hasret sarmış içimi

Gençliğim körkütük sarhoş

Yatıyor yerde

Ya sevdiklerim nerde...

Üstümde biten otlarım kurumuş

Ve kırılmış mezarımın mermeri...

Ya sevmediklerim ne yapıyorlar şimdi

Sağır sultanlara verdiler mi müjdemi

Utansınlar dostlarım

Utansınlar...

Ne yapsam nafile

Tükettiğim soluğum

Susmuyor gözüm işte susmuyor

Ağıtlara belenmiş çocukluğum

Ozanca/İzmir