Ağustos On Yedisi

Kafesinden çıkardım

Yeşil bülbül uçtu avcumdan

Gözleri tıpkı sen gibi bakıyordu

Azad et der gibi

Sen gibi

Rüyamda

Perdeleri havalandı camdan köşkümün

Rüzgar doldu içeriye

Fırtına oldu

Sen gibi

Gittiğin gün gibi

Kurşuniydi gökyüzü

Mecburiyetti ayrılık

Nefret eder gibi

Yanağındaki gözyaşları olmasa

Herkes gerçek sanırdı bu sahte nefreti

Oysa tek bir resmin yok bende tebessümsüz

Gözlerime bakıyorsun derinden

Aynaya her baktığımda yabancı bir yüz

Seni soruyor bana

Uyanmak istiyorum bu rüya bitsin

Akdeniz'in tuzuydun sen ve güneşti gözlerin

Battı gemim sürüklendim

Buz denizinde uykudayım

Ya gel beni götür denizime

Ya karlı bir dağda bensiz

Türküler söyle

Kara kız tut elimden

Ağustos on yedisi

Kırk yıl geç kalmışlığın

Şamarı son darbesi.