Ağzımda Adın Hep İki Hece

Martılar adını çığlıklıyorlar bu akşam,

Batan güneş yine buğulu gözlerle veda etti güne,

Ay yarı mahcup bir edayla gösterdi yüzünü,

Yıldızlar resmini taşıdı gökyüzüne,

Sadece gözlerini yapamadılar,

Onlara hangi yıldız benzeyebilirdi ki,

Onlarda biliyordu bunu hiç uğraşmadılar,

Hafif hafif meltem başladı yine bu gece,

Çalmışlar kokunu belli ayrı bi havalıydılar,

Gece ayrı bi karaydı sonradan fark ettim,

Kömür kaşlarına vurulmuş gece,

Bende ağır ağır adımlıyorum sokakları,

Ağzımda adın hep iki hece,

Loş sokak lambaları bakışlarını çalmış,

Ne kadar uğraşsalar nafile,

Benzer mi bir diken hiç bir güle?

Aklımda dolanıyor minik bir bilmece,

Ağzımda adın hep iki hece,

Gece yarısı oldu dedi müezzin,

Çözemedim bilmeceyi sonum hazin,

Yalnız yapayalnız sokaklardayım yine,

Ağzımda adın hep iki hece...

(Bozbey)