Akıl Oyunu

Düşünürüm bazen

Oyunu musun diye aklımın

Esrikliğin efsunlu aynasında

En görünür hali misin diye gizlimin s/aklımın

Her derde deva gözlerini

Milâtsız a/sırlar ötesinden tanırım

Em ararım sahralarda çare sensin diyemem

Kays gibi susar utanırım

Bir gül gibi gülsen yüzüme

Tozlu sayfalardan aralanırım gizli sır gibi

Ruhumu olabildiğince seyret

S/isli uçurumlar misali görünmez dibi

Tutuklandım tutsaklındım

Tüm varlığımla bak yokluğuna ram oldum

Bir damla yağmura muhtaç gönlüme nil senken

Çölün ortasında adına dikilmiş ehram oldum

Sen gülmesen de gözlerime

Ebediyyen burdayım terki diyar eylemem

Kan revan içinde ölürüm kahrımdan

Bilirsinki ağyarı yar eylemem

Yokluğunda simsiyah semadan

Sağanak sağanak hüzün sağarım

Art arda fırtına kopar ruhumda

Çisil çisil kaybolan gölgeme yağarım

Yüzyıllardır rüzgârdan duymaktayım

Gönlün kurak ve kır/açtır

Vurup kendini dağlara taşlara, isyan etsen de

İnkâr etsen de bilirim yüreğin hep açtır

Adım gibi bilirim kalbim gibi

Şeksiz şüphesiz gerçeksin

Sarı sayfalar arasında her okunmada bu şiir

Dal yaprak yeşereceksin

Seni soran gözler dağlansın

Yüzyıllarca geriye dönmesin, karanlığa sürülsün

Üçler yediler kırklara karışsın sırra kadem b/assın

En son yokluğun sınırında görülsün

Adıma fermanlar çıkar

Söyle dağıtsın en mahir ulaklar

Dağ taş saklayamazsa

Bakışlarından beni gözyaşı şişelerim saklar

Yüzüme bir b/aksan kirpiklerini aralayıp

Dalgın dalgın ah harelenirim

Düşerim yedi kandilli Süreyya'dan

Kırılmış cam misali parelenirim

Görünmeyen perdelerle

Sana meftun benliğimi kuşatırsın

Bakışlarınla hep öldürür

Gülüşlerinle ruhumu asırlarca yaşatırsın

Hatırlanmasın hiçbir şey

Siyah beyaz resmim küllere gömülsün

Yalnız şiirlerim kalsın hatıra

Cismim yediveren güllere gömülsün