Akıp Giden Gençliğim

yağmalanmış ömrümün yasındayım

kaç mevsim eskitmişim kimbilir

sevgi mızrağının ucunu kalbime çevir

çevir ki

yaralı ve yamalıı yüzümün öbür yanını gör

hala bunu görememişsen

ya budalasın,ya da kör

şahidim hüzün barındıran hazan

vuslatlara gebe kaldıkça,üveyleşiyor sevgiye analığım

kaşlarımdaki kudret kalemini sildi

senin insafız babalığın

elvan çiçeklerimi topladın saçlarımdan

oysa küllerine sarıldıkça yeniden tutuşacaktım

seni vagon vagon ıssız istasyonlara taşıyan

kaçak treni durduracaktım

şimdi sıtmadan donuyorum,bu karanlık tünelde

kafamı çıkarmak istedikçe,

bedenimi raylar eziyor

seni hatırlamak istedikçe,

anılar balyoz gibi ruhumu eziyor

şimdi tarih muamma

hangi tarihteyim

aylardan ne

günlerden ne

beni böyle kahpe zamana karşı hoyratça savuran

suçlu kim

anladım bu gecede bekleyiş boşuna

çekilmeliyim artık,kurt kemiren

şu gıcırdayan penceremden

miladı dolmuş sevdamın

çıkyorum incilerek aşkın koynundan

nefret ediyorum,böyle gecelerden

ve düşüyorum yaprak yaprak

şu insafsız,gençliğimin takviminden