Aklımın Ucubeleri

Gerçekten özledim seni...

Doğum yapan saatlerin

Su keselerini yırtan dakikaların

İp üzerine serilmiş seslerin çıkarttığı çığlık

Güneş altında, toprak içinde dinlenen fikirler

Işıkta dağlanmış bakışlarla dolaşanlar...

Nimet kırıntılarında bile yoluna düşenleri buluyorum,

Topladıklarım avucumdaki çukura mahkûm...

Kireç tutmuş parmaklıklarım

İlerleyişe fesatlık bağlayan mahlûkat

Kendi kendimi zehirliyorum,

Akrep kuyruğundan boyunduruklar

Muşamba üstünde ter döken deri artıklarım

Öyle değersiz ki parçalarım kolayca savuruyorum ortalığa

Dile düşen tenim çaresiz,

Tuzu suyu çekilmiş kuraklığa yenilmiş gibi çabasız

Hangi tarafıma dokunsan o tarafım ölü sakinliği

Şişe dibinde bulduklarım baki söyleyemediklerim gibi...

Cesaret samanlıkta iğne misali bulamadıklarımdan...

Yarım yamalak kişiliğim deri değiştiriyor

Tüm adamlar sana benziyor ama sen gibi değil...

Yüzünün çukurları,

Sakalının bitiş çizgisi,

Saçlarının renk dönüşümleri,

Kötülüğün...

Bir yerde kopan bir parça sana yakın ama sen gibi değil...

Kimseye yazmıyorum kimin ne önemi var ki

Kimseye değil,

Ya da yine sana damlıyor sana birikiyorum...

Seni gerçekten özledim tüm özünle...

Yine sana kapılıyorum fırtınada

Güçsüzüm...

Sen gibi değil ben gibi yarım...

Berekete dikilen korkuluk gibi ziyaretçilerim ucubelerden bozma kargalar

Yağmala hadi sana birikimlerimi

İçimde yeni yarattığım adam çivi çiviye eşit

Yüzü sen içi ben...

İlk insan gibi yeni soy yeni kan

Siyahtan beyaza kül rengi kısrak üzerinde bana koşan sana uyumsuz...

Çarmıha gerilmekten farksız

Yamalı giysiler içinde yüzüm yere eğik

Güneş altında ay ışığı seranatı

Geldiğim gibi toprağa dönük cansız sessiz...

Ciğerlerimdeki hava boşluğu adına adak, bu yüzden tanrının unutmak istediği bir ben... İhtimaller yok ya var ya da yok

İçi boş yüzü sen...

Noktasız ruh teslimleri

Yıllar önce hafızama eziyet...

Anlayamadıklarına yağıyorum hep aynı mısra

İçime bırakılmayan çocuklar gibi kısır döngü

Olanla ölene çaresizce boyun eğmek

Denize düşüp sarıldığım soğuk kan

Cahil aklıma bulanıp uyduğum koca karı ilaçları

Bir parça kurbağa bacağı;

Engelleri aşmak için engel oluşturma adına

Bir parça serçe gözü;

Kuş misali uçup ihanetinle çırpınmak için

Ardından son parça;

Kalp ağrısı koyup kırık testiye dağıttım dört köşeye

Tutmadı döküldü tüm taşlarım eteğimden aşağı

Toz duman ortalık koruyamadım bereketi

Samandan bozma uzuvlarım kör topal yaratıklara yuva

Saçıldım gökyüzüne sonra iki yüzüne

Darmadağın bıraktım,

Sen gibi ama ben de değil ...

Her yer ah bulutu

Çok değil herhangi bir zaman diliminde, son parçan da düşer yalandan kurumuş diline

Ben gibi değil sen gibi merhametsiz...

Hadi uyan gaflet uykundan

Bir çırpıda süpür artıklarını

Yine bana koş...

Halsiz her halimle,

Gurursuz birikimlerimle

Ve kapı üstünde kurumuş çiçeklerimle

Ben gibi bana koş...

Gün doğumuna yetiş ki dakikaların merhabasını beraber karşılayalım

İçimde yarattığım adama isimler takalım

Bu son gelişin olsun ben gibi

Gidişin nasılsa yine sen gibi...