Ama Yoksun
//bir deli sevda benimkisi
bekli de hiç aklına gelmedim
bir deli sevda benimkisi
belki de hiç bilinmedim//
sır dolu bir kanyak şişesinde yeşeren
mavi umutlarıma gri bulutlar eken yalnızlık
boy veren başaklarında adını sayıklayan buğday taneleri
söyleyin!
hangi can dayanır
kim çeker hasretin yükünü bir aşıktan başka
sevilmeden,
sitem etmeden...
hani gökyüzüne gri üniformalı askerler dizilir de
yeryüzü infaz edilir
işte o vakit büyürsün içimde
buğulanan camlara yazarım ismini
kurşun gibi ağır,
kurşun gibi serseri,
kurşun gibi derin bir yara açılır sol yanımda...
güneş batıdan doğar belki bir sabah
kim bilir belki seni görmek nasip olur
şubatın otuzunda
bir vapur yanaşır ortaköy'de limana
yaşanmamış her ne varsa dökülür içinden
sen dolar ortalık,
kokun dolar...
ama yoksun!
ve ben öylesine yaşıyorum.
perdelerini aşka kapatan sevda tiyatrosu misali
dilimde hep aynı replik
seni bu kadar ümitsiz sevmeseydim keşke...