Ana İle Hasbihal

Kız doğmak suç oldu yazık ki bize

Ben de senin gibi gülemedim ki

Oysa hediyeydim Allah'tan size

Ben bunu bu şekil dilemedim ki

Çocukluk yaşımda alıştım gama

Üstte yok başta yok dizlerde yama

Beş sene okula gönderdin ama

Okuyup yazmayı bilemedim ki

Ne defterim vardı ne de kalemim

Düşmedi sayfaya bir tek kelamım

İçime dert oldu bitmez elemim

Buğulandı gözüm çilemedim ki

Erkekti kardeşim köleydim ona

Derslerini yaptım mecburdum buna

Kız okumaz derdi alıştım sona

Babamın aklını çelemedim ki

Tam on üç yaşımda çocuk çağımda

Goncalar açmadan sevda bağımda

Namertler yurt tuttu ömür dağımda.

Kimseye dişimi bilemedim ki

Verdiğiniz adam atmış yaşında

Ne ağzında diş var ne saç başında

Sanki emanetti gözü kaşında.

Candan sevip mutlu olamadım ki

Soyum sopum asil belliyken genim

Kör hanım koymuştu adımı benim

Köle bildi beni maldı bu tenim

Ömrümü ömrüne bölemedim ki

Nefret ettim her gün yılan dilinden

Seher vakti kaçıp gittim ilinden

Kurtardım kendi mi onun elinden

Başka bir çıkar yol bulamadım ki

Aşk denen çırayı daha yakmadım

Nefsani duyguyla ele bakmadım

Boş kaldı kollarım bir yar takmadım

Gözlerine bakıp dalamadım ki

Ele güne benzer yazım olmadı

Yar demedim kula nazım olmadı

Ne bir oğlum ne de kızım olmadı

Evladım uğruna solamadım ki

Kırk yıldır bahara ermedi kışım

İçim dert doluydu matemdi dışım

Olmasa da bir tas sıcacık aşım.

Gidip el kapısı çalamadım ki

Zemheri ayazı yedi düşlerim

Hep yokuşa sardı bütün işlerim

Resimlerde kaldı o gülüşlerim

Yazılmış yazıyı silemedim ki

Hasbihal eyledim anam başında

Gözyaşım yol aldı mezar taşında

Gonca güldün soldun bu genç yaşında

Namazını bile kılamadım ki

Yazgım senin yazgın bahtım yok anam

Kurulacak gönül tahtım yok anam

Kalmadı hevesim ahtım yok anam

Felekten bir kaç gün çalamadım ki

Dünya yalan gelir oldu gözüme.

Bir gün doğup çalacak mı yüzüme

Samyeli tercüman oldu sözüme

Ölmek istesem de ölemedim ki

S.SAMYELİ