Anadolu Kızı

Yok mu bunun hakimi, savcısı

Vurdu beni can evimden aşk avcısı

Kulaklarımda bir vuslat çağlısı

Gitmez gözlerimden Anadolu kızı

Yazdığım ilk şiir bu

Aşkı döktüm mısralara

Ne kadar acımasız olduğunu

Yansıttım yargısızca satırlara

Çok korktum sevmekten

Sessizce uzaklara çekildim

Sıramı hep başkalarına verdim

Çok korktum canımı can yolunda vermekten

Bir peri düştü gözlerime

Sustum izledim sadece

O konuştu ben yazdım

Hiç korkmadım onu cümlelere dökmekten

Artık aşkın var olduğunu değil

Aşkın soyutluğunu düşünüyorum

Elle tutulur muydu ?

Gözle görülür müydü aşk?

Yoksa dokunduğum, kokladığım aşk değil miydi?

Neden bu kez sıramı savamamıştım?

Bu kadar erken mi karşılaşacaktım?

En güzel yıllarımda

Neden bu kadar erken yerimi buldum?