Anna Perenna Il

Gecenin kandilleri usul usul

Bana uzak gökyüzünde yanarken

Benim payıma zifiri karanlıklar düşüyor

Anna Perenna!

Ellerimi sana uzatamıyorum,

Ellerim üşüyor Perenna!

Sen, Akdenizin ölümsüz kraliçesi

Ben Attila`nın, ordusunda bir çeri

Bana görev vermiş görklü Tanrı

Biliyor musun ben büyük sevdalara adanmışım!

At üstündeyim doğduğumdan beri!

Sana bu mektubu Perge'den yazıyorum,

Akdeniz kalbimin kıyılarını döverken

Ben seni içip sızıyorum!

Bilmem kaç bin yıl önce geleydin diyorum

Dünyanın tozunu dumana katarken

Üstelik beyaz atım da eşkindi o zaman

Sahralar dar geliyordu!

Ne ki karşımızda bir ordu,

Kaleler nağramızdan düşerdi Perenna!

Zulmün karanlığını güneş gibi boğardık

Kılıcımız zalimin bağrını deşerdi!

Sana bu şiiri al kanımla yazıyorum

Akdeniz kalbimin kıyılarını döverken

Ben seni içip sızıyorum!

Sensiz bütün zaferler bana angarya...

O zamanlar orada bir küçük koy vardı

Oturur palmiyelerin gölgesine

Kılıcımı bilerdim

Gözlerimi senin gözlerinde yıkardım

Gözlerin mavi miydi Perenna?

Seni görürdüm suların yakamozunda

Uzanırdım tutamazdım

Güneş Bakır dağlarına

Alevlenip düşerken

İçmiş gibi bir sağrak dolusu kımızı

Esrirdim ben de Bakır dağları gibi

Kürşat Seddi Çin`e götürürken kırkımızı

'ne işin vardı buralarda geldin Asya'dan'

kendi kendime sorardım!

Perenna!

Sen yokken düşlerimde

Bir incecik çınardım

Yan avuç süt Gölüydüm, Aral'dım

Gözlerin yoktu gözlerimde!

Önüm masmavi bir deniz

Ve dağlarla sıralı ardım..

Sarı çöllerde yağmur gibi

İçime sevdalar sardım..

Yalçın kayalıklara ok atardım, kargı salardım

Doğu Roma`nın süvarilerinden çetindi

Ah benim yeşili yediveren yurdum! ..

Bir tavşan derisine yazardım sevdalarımı

Bir gün bir geyik vurdum

Onun derisine yazıyorum

Ben, durup durup sahralarda tozuyorum

Akdeniz kalbinin kıyılarını döverken,

Seni içip sızıyorum!

Ah Perenna, ah`ımı al götür

Hangi yüzyılda yaşıyorsan

Haber de verme, yalnızca al götür ah`ımı

Bütün tanrıları duysun Likyalı`ların

Zeusun tapınağını yıkacağım senin için!

Benim tanrım gök tanrısı Perenna

Yerlerin ve göklerin tanrısı

Sarhoş Roma`nın Bürütüs'leri ne bilsin,

Ne bilsin Sezar?

Yapıp yapıp taptıklarınızı da bir gün

Yutacak bir mezar!

Biliyorum üç bin yıl sonra

Seni bana anlatacaklar Perenna,

Kara bahtımın karası topraktan birer birer

Çıkarılan lahitler!

Sen tanrıçalarla yıkanırken yasemenlerle

Kızıl tuğların ışığında

Ben Batı Roma`ya giriyordum

Attila`nın sağındaki bendim,

Solundaki de Balçar!

Güneşin doğduğu dağların ardından geliyorduk

Güneşi kovalar gibi, atlarımız çatlarcasına

Ne kargılarımız eğiliyordu bu koşuda

Ne kılıçlarımız giriyordu kına!

Sana bu şiiri Üsküdar'dan yazıyorum Perenna

Hele şu İstanbul`u da bir alayım

Belki gül dibinden de yazarım

Ancak, ne var ki, ve de ne yazık

Sana nasıl inanayım?

Gözlerin akdeniz mavisi mi

Çağla yeşili mi bilmiyorum

Gidip gidip geliyorsun dalgalarla

Daha aşacağım dağlar var Perenna,

Daha geçeceğim çağlar var!

Yasemenler açsın kıyılarında,

Sen beni bekle Kibele doğurganlığınla

Bir gün mutlaka alacağım seni,

Bilirsin kılıcımın gücünü

Atımın yıldırımlarla yarıştığını da

Sakın ha,

Gözlerini saklama!

Benim yüreğim merihteki

rüzgarlar kadar hırçın!

Ya sen Perenna, ya sen! ?

Olimpos`un dağlarına güneş vururken

Gözlerin ya neden dumanlı Perenna! ?

Yüreğini lirine tel tel bağlayıp

Ağlayıp ağlayıp

Ağlatma!

Bozkırın harlı yüreği benim işte,

İşte yine senin için sahralarda tozuyorum

Akdeniz kalbimin kıyılarını döverken

Ben seni içip sızıyorum!