Anne

''cenin olup,rahmine düşünceye kadar

varlığım tedirgin etti belki onu

lakin karnında kıpırdamaya başlayınca

sanırım kamçıladım kadınlık onurunu''

göremezdin,hissedemezdin beni

bir su damlasıydım önceleri

yumuldum yumruğum kadar

sığabilmekti gayem içine

bağlandım göbek bağımla

seninle güçlü bir kan bağımız var artık

sesini ezberlediğim,yüreğine d7okunduğum

anacım

belki biraz üzdüm ani oluşumla

maddiyatınız'ı sarsacaktım ne de olsa

sonra düşündün mü anne hiç

ne kadar pahalı bir maneviyat bağışlamıştı Tanrı aslında

belki hazırlıksızdın gelişime

nasılda korkmuştum beni düşüreceğine

lakin güvenmekte haklıydım

vicdanının sesine

çünkü merhametsizlik yazmazdı

hiç bir ananaın defterinde

bacaklarından sıyrılıp

çarşafa dağılan kanımla

geliverince dünya evine

dokunmak ne büyük şerefti/anne tenine

sanırım hayata doğmak

sana dokunmak

sana güvenmek

cennetin ayakların altında olduğunu bilmek

ve sütünü helalinden emmekti.

söyle anne!

korktun mu bebekken bana dokunup incitmekten

o yüzden mi hep üzerime titriyordun

lakin ne değişti ki annem

dün bugünden farklı değildi ki

büyüsem de hep titredin üzerime

kırsam da kırılmadın

üzsem de üzmedin

ağlatsam da ağlatmadın bir gün

hayatın telaşını

evin aşını

omuzuna yükleyen kadın

tek sadık kalan

acıtmadan hep acıyan

ve son nefesine kadar dualara boğan

yavrusuna menfaatsiz yaklaşan

bugün,dün karnındaki sabi olmasam da

çocukluğumdan kala,hiç değişmemeiş

kara gözlerim ve ıslak kirpiklerimle

sığınmak istiyorum/yine tenine

ne olur anne

pakla beni,o nurlu yüzünle