Ardından (Horror Vacui)

Tik, tak, tik, tak...

Gözler açılır

Kadifeden ağır bir perde gibi

Enseköküne saplanmış bir mermi

Bu ağrı hiç geçmeyecekmiş gibi

Dalga geçer gibi içeri giren güneş

Sırıtıyor haşarı çocuk gibi

Saatin sesi ritm veriyor bu hezeyâna

Benzin döküyor beynimdeki yangına

Yataktan kalmak cesâret istemekte

Hele başımı soluma çeviremiyorum

Bir kucak dolusu boşlukta

Bir cehennem dolusu acı çekiyorum

Varlık bu kadar mutluluk vermiyor

Ama yokluk dediğinde ortalık kan revân

İşte buna ilâhî adâlet deniyor

Küfretse de, kıvransa da âciz insan

Bacaklarım hissiz birer makine gibi

İtiyorlar beni tapındığım mezarımdan

İsyânı boşadır artık yalnız kalbimin

O da kölesi olacak zamanla sinirlerimin

Bir yokluktan bu kadar varlık çıkmamalı

Bu kadar satır, bu kadar lânet, bu kadar intihar

Bir çâre vermeyen tanrı, bir çâre vermeyen kitap

Bu katliamda, bu işkencede neye yarar?

Dünki "sen", şimdiki "o" oluverdi ân içinde

Bir yabancılaşmanın ağrısı eksikti içimde

Yattığın yerden arınacaksın benden, ne rahat!

Ben yaşadıkça sana bürüneceğim bu evde

Daha ayağa kalkmadan "gibi"lerine boğuldum

Buradaymışsın gibi,

Dokunuyormuşsun gibi,

Bakıyormuşsun gibi,

Öpüyormuşsun gibi...

"Gibi"lerden şarapnellerle doldu göğsüm

Kanamasın diye ciğerlerimi söktüm

Ama doğa boşluk sevmez ya hani

Bu boşluğa sensizliğin zehrini gömdüm

O zehirle dolu bir akvaryumdayım şimdi

Koridorlar, odalar, hepsi birer tuzak

Dondurucu bir fırına dönüşen bu ev

Şeytan'a çok yakın, Tanrı'ya çok uzak

Bir doz umursamazlık için neler vermezdim!

Göğüs kemiğimi yarıp içime saplasam

Sıksam bütün ilâcı can çekişen damarlarıma

Kalbimi durdurabilsem, bir süre nefes almasam

Sanırım sana uyacağım ben de dayanamayıp

Tutunmak için bir dal yokken düşmek kader

Neden çâresizken çekip gitmek bu kadar ayıp?

Acıyı yaratan çâreyi unutmuşsa, buna ne der?

Sokaktan gelen her cıvıltı ve her ses ile ördüm

Bu örüntüyle kendime bir senfoni biçtim

Sâdece ben dinleyeceğim, ben alkışlayacağım

Çünkü herkes buna sağırken ben duyacağım

Karanlıklara saklanmak sanki bir günâhkâr gibi

Işıktan ölesiye korkmak kuduz bir köpek gibi

Bana katılan yeni melânetler bunlar işte

Gırtlağımdan içeri kızgın yağ dökülür gibi

Dönüyorum her şeyin başladığı ve bittiği yere

Benimle seviştiğin ve bensiz öldüğün yere

Bencil bir gidişle terkedildim sen tarafından

Sencil bir ölümle geliyorum buluşacağımız yere