Aşk Ayrılık Ve Sen Dayanılmaz Cazibem
şiir içerdi kırlangıçlar mevsimsiz döngünün kıyametinde
saklanırdı tüm açılımlar uçkur ardına
arzuhale saklanmış putrel raylar olurdu
gidişinin ardında
aralık bırakırdım uykularımı
ki;vahim senaryolar kusarken iyice gömülesin diye
değneksiz aczimendi tamlamalar saklardı kendini
susardı şiirler
imgeler tepetakla uzanırdı adının ardına nihayetinde
olmazdı ama
ne kadar doğrasam parçalasam da
her yorgan boğumundan doğardın yine
aldattın beni hep demek!
tüm siyah gecelerden mavi çıkarımlarım nedendir sence...
cizvit üçlemeleri kansı güller dererdim
köşe kapmaca aşk vakitlerimde
duvarına yazdığım imzasız yakarışlar
ve hüzne bulanmış reenkarnasyonlar
yeni doğanlar ölürdü hep
geçmişin haseti derdim yarının nazarı
bir varlığın yok oluşuna isyan ederdi fiziğimin metası
aynaların,resimlerin yalanına neden inanırdım
say ki; rıhtıma vurmayan bir ışığa aldanmışım...
yağmur vuruken sakal tutmuş benliğime
destekten mahrum yaşamak cezası diyetlerim sana
haberin olmaz belki
evet belki de sadece rahatlama
ama ben senden gidemiyorum işte
iyisi mi sen yarını da al yanına...
makul bir inanç bırak bana geride
çivilerini sök çatıların
kokunu paketle,konuşmasın artık
ve gözlerin
ehil sufleler tamlamasın gayrı
koynumu kilitle hadi mavi umutlara
hatıra payı yazmasın kaldırımların
yakamoza doğru sahil yudumlamaları
meselalar boğuşurken keşkelerle
törpüle çıkmasın aradan acabaların
ve
kes at dudaklarını zihnime en değen yerinden
göz göre göre nasıl karanlık derim
hâlâ yanıyorken tüm ülkem...
ToprağınSesi