Gözlerini Özlüyorum
Masum kahvesi gözlerin
Gözlerin uzak bana...
Nasıl davranacağımı bilemiyorum
Kaçan biz miydik birbirimizden
"Biz" kalmış mıydı ki geriye...
Ne o vakit gecenin bir vaktinde geliyorsun aklıma
Ne baktıkça sana çarpıyor yüreğim
Bak bir şey bildiğim yok
Bir seni sevdiğimi biliyorum
Bir seni kusurlarına rağmen
Bir seni delicesine...
Kadıköy'den bir gemi kalkıyor şimdi
Sana yazdığım mektupları kimle göndereceğim
Hangi güvercin tanır seni benden sonra
Hangi yağmur dansa kaldırır artık seni
Bu şehir bizle anlamlıydı...
Biz vardık diye korkusuzdu sokaklar
Şimdi ne etsin lambalar
Sen yoksun bense yorgun
Bu karanlığın hakkı var mıydı
Geceyi ansızın yalnızlığa boğmaya...
Vakit geç... Vakit kahve içmeyecek kadar geç
Sana uğramak istiyorum
Yanağına öpücük kondurmak...
Ve belki de
Seyretmek istiyorum seni rahatsız etmeden
Kimseler bilmeden...
Sen ve ben olacağız sadece
"Biz" i bir tek biz bileceğiz
Öyle olsun istedim/isterdim
Oysa kayboluyorum şimdi karanlıkta
Duvarların beni dinlediği yok zaten
Hüsran sarıyor yine bu şehri
Yine biz'i hatırlatacak sokaklara yağmur
Öyle deli deli yağarken...
Korkarım... korkarım
Sokaklar üşüyecek bu gece
"Çocuk değilim ama büyümedim de galiba
Bak... gözlerini özlüyorum hâlâ"