Aşk-ı Rüzgar

Mehtaba uzanan sevgimle

Yüreğinin derinliklerine akan bir söz söylüyorum,

Ellerini benden esirgeme yüreğime bir ses ver,

Lale devrimin tek hükümdarı bu son ferman,

Kusuruma bakma uzağım sana; belki fark ettin belki değil.

Bana en yakın;

Gözüm yine takılıyor o masaya

Üzerinde bir nüsha aşk,

Ellerim pencerenin iki yanında,

Neyse diyorum...

Lüzum yok güneşe,

Kimbilir aynı gökyüzünü seyrediyoruz belki de,

Ne hoş şu mehtap

Minarelerin tepesine sinmiş soğuk bir kuş uğultusu,

Ellerim de üşümüş farketmeden,

Derken lirik bir rüzgar sıvazlıyor sırtımı,

Kuşkusuz bu; saçlarının dalgasından rüzgar esintisi

Bak gökyüzüne bak

Rüzgarını el çekti belli ki

Damlalar gibi yükselip yüreklerimiz

Bir aşk bulutu örttü ayı

Yağmur gibi çiseliyor hafiften, belki sırılsıklamız belki değil.