Aşkı Öldürmüş Tüm Katillere

Hoşça kal aşk...

Adına şiirler dizdiğim nazlı mavim...

Hoşça kal

Biliyorum

Günü öpen hiçbir gece

Seni getirmeyecek

Ve ben hiçbir düşten

Doğuramayacağım adını

Kısır bir kadının hüznü

Gözlerimde ki

Kimi sevmek istesem

Ölür avuç içlerimde

Ben bir cüzzamlı

Ne olur sevmeyin beni

Hiçbir söz

O iki kelime kadar

Asılmaz yüreğime!

Kim sever ki

Kendini sevememiş

Bir boşluğu...

Herkes sevecek bir düş

Bulmuştu kendine...

Ben satır dışında kalmış

Bir ünlemde boğulmuştum

Kim sever ki düşleri kırgın

Kocaman bir çocuğu...

Ben ne zaman büyüdüm...

Ne zaman öldü düşlerim...

Kim astı sevinçlerimi

Kapı eşiklerinde ölü bebekler

Esirgeyen ve bağışlayan

Bir tanrım var benim!

Açın sinesini beni oraya gömün...