Avuç İzlerim Üşüyor

ellerinin ayası duvara dayalıysa insanın

gidenin ardına bakmamak içindir

vurur duvara avuçlarında kalan izi

sanki yıkacakmış gibi dayandığı duvarı

oysa...

gönlünün tam da sol yanında

karlar kraliçesinin ördüğü bir duvar var ki...

asıl o duvarı aşmak gayesi

ne balyoza gerek var şair

ne yumruğa...

Ferhat gibi deleceğin dağ değil ?o?

örmüşse yar dediğin buzdan duvarlarını

en ateşli yollarını süpürüp gelsen

eritemezsin buz tutmuş gönlün karını

şimdi sigaranı basarsın bağrına

acını unutmak için

nafile...

gidenin acısı öyle büyük ki...

delsen bağrını daha az acır