Ayrılığın Gözyaşları ....

Ayrılık gözyaşı olmuş, sana açan güller içinde

İçinde sen olmayan hayallerden vazgeçmiştim oysa.

Kırılmış birkaç dal bırakıp gittin şimdi sen bana

Ve ayrılığın hiç çekilemeyen çilesi birde.

Ağlamak istedim oysa doya doya, içimi boşaltana kadar

Silmeni istemedim yaşlarımı; dokunma, dokunamazsın zaten.

Duy istedim ki haykırışlarım, içime dert olmuş her nefeste

Ve yalnızlığın asla bırakmadığı yakamı yırtıp attım bu gece.

Sahipsiz gözyaşları biriktirdim gözlerim içinde,

Başka başka umutlar besledim gökyüzünde, ellerimle.

Git istedim hiç bilmediğim uzaklara, benden çok uzaklara.

Ve nefes bile almak istemedim senin soluduğun bu şehirde.

Yalanların beslediği gözlerinde gördüm kendimi

İrkildim kendime geldim sensizlikte.

Başka aşklarda aradım sende bulamadığım huzuru

Ve başka bedenler bastım kanattığın yaralar üstüne.

Ağlamak istedim kana kana, kan dökülene dek gözlerimden

Susmanı istemedim aslında, gitmeni hiç istemedim

Gör halimi, ne halde bu yürek, ne halde bak ellerim

Ve şimdi anlıyorum ayrılığın gözyaşları yokmuş...