Ayrılık

vedanın peşine düşen

buruk bir sessizliktir ayrılık

gidenin ardındaki batan kıymık

yüreğe değdikçe

oluk oluk ağudur akan

derinleşen yaradan

zemheride sevdalar büyüdükçe

ayazın avaz'ı düşer

güneşin kızıl eteklerine

ve sızar soğuk, hasretin

pencere aralığından

morlaşır saadet duvakları,kızların

korkusu çoğalır heybetli adamların

ve ağıtlar dalga dalga

vurur denizin kıyısına

ve mısralar şiirleştikçe

tüm kalpleri eritir

suskunlaşır minarelerin sedası

yanık bir sevdanın kavruluşudur,yüreğin tasası

bilinmez karanlıklarda

titrek bir mum gibi güçsüz yanar,

hayaller sönene kadar