Ayrıntı Avcısı

bulutlardandı öykümüzün anlamı

anı anını tutmazdı birbirimize bakışımızın

sende ilkyaz sonsuz

bende sonsuz ilkyaz

ortada hüznümüz...

yürüyüşünden ötesini bilmem

duruşundan berisini

attığın adımla soluklanıyorum

aldığın solukla adım adım

sana kendimden yakınım

kendime senden uzak

kendimi unuttum

seni yaşıyorum

konuştuğun kadar susarak

...

ve konuşarak öleceğim

sustuğun her yerde...

sayıklardım konuştuğumuz sözleri

yaşasın diye aramızdaki tarih

seni

senden de

kıskanırdım

ve avunmak için:

kendimdeki sene sarılarak

yeni adlar bulurdum acılarıma...

terli bir aralık öğleninde

sesin kalabalık bir çarşıda

kısa kesti ayrılığı

sen kavuşmaya kıyamazsın

biliyorum

ondan böyle hep uzak gölgelerde

baştan savma bir hayattın

bense derli toplu bir dağınık

bütün bir arayı sözcüklerle dolduran

ayrıntı avcısı...

her ayrıntın ayrı bir bütündü

güzelliğin kadar bölündüm

bitmedim...